Yalnızlıktır İnsanı En Çok Seven
En çok sevdiÄŸiniz çoÄŸu zaman sizi hiç sevmeyendir. En sevmediÄŸiniz de sizi en çok seven… Yalnızlıktır insanı en çok seven, ama bu sevgisinin karşılığını pek de göremez. Ä°tilir, kakılır, nefret edilir; ondan kurtulmak istenir. Kimine göre yüzsüzdür gitmek istemez her acıtıcı söze raÄŸmen, eÅŸikte bekler durur, yanınıza sokulmak için fırsat kollar.
Kimileri de sadece ihtiyaç duyduklarında hatırlar onu, bir iki saatliğine sığınırlar ona; oysa tüm hakaretlere, unutulmuşluğa rağmen kollarına alır, affedicidir.
Bana göreyse yalnızlık en vefalı sevgilidir. Hiçbir zaman terketmeyen, terkedenin peÅŸi sıra gelen… Belki ikinci bir sevgili, yedekte tutulan, ara sıra ziyaret edilen, kucağında uyunan, sorgusuz sualsiz kapısını açan sevgili…
DemiÅŸ ya ÅŸair “Yalnızlık, gittiÄŸin yoldan gelir” diye… Her giden, yolda karşılaşır onunla, koÅŸarak giden bir yalnızlık vardır terkedilene doÄŸru. En güzel kıyafetlerini giymiÅŸ, süslenmiÅŸtir belki de, koÅŸar adımlarla gider, “bu sefer sonsuza dek sürsün birliketliÄŸimiz” diye diye. Giden sevgili maÄŸrur bir bakış atar, “yerimi dolduramazsın” dercesine…
Şimdi kaç kişinin kapısında bekleyen bu vefalı sevgili içeri girmiştir , kaç kişi sevgilisini yalnızlığıyla aldatıyor, terkedenin yerine onun saçlarını okşuyordur, kim bilir?..
Popularity: 17% [?]
Etiketler : oktay rıfat, sevgili, terkeden, terkedilen, vefa, yalnızlık, yalnızlık gittiğin yoldan gelir
ilkin erkorkut
" 31 Mayıs 2009, Pazar "
Giden sevgilinin yerimi dolduramazsın dercesine bakan betimlemen çok hoşuma gitti doğrusu. Pek önemsemedin ama kısa ve güzel bir yazı olmuş.