Koruyucu Meleklerin Şarkısı
Koruyucu bir melek, gelip size bir şarkı söylese ve bu şarkıyla da hayatınız değişse nasıl olur? Şimdi “ne biçim bir cümle bu” demeyin. Hem bir melekten bahsediyorum, hem de şarkı söylüyor, diyorum; hayır henüz kafayı yemedim.
Cimriliğimden olsa gerek -normalde değilimdir-, %50 indirimde olan, adını sanını maalesef daha önce duymadığım bir yazarın, yine adını sanını bilmediğim bir kitabını almıştım aylar önce. Ancak elimde başka kitaplar vardı ve bir türlü de başlamamıştım. Bir önceki gün hadi şu kitaba bir göz gezdireyim derken, bugün sabah otobüste bitiriverdim.
Mert Özmen’in “Koruyucu Meleklerin Şarkısı” isimli kitabından bahsediyorum. Başta tanıdık bir aşk hikâyesini anlatan sıradan bir kitap olacağını düşündüğüm, daha sonra yanıldığımı anladığım bir kitap oldu benim için. Balat’ta, dinlerin iç içe geçtiği, çan sesleriyle ezan seslerinin birbirine karıştığı, bir zamanlar(!) sevginin ve dostluğun ne demek olduğunu anlatan o tarihi semtte başlıyor roman ve ara sıra uzaklaşsa da genelde orada geçiyor.
Haliç’in kıyılarında hangi dinden ve hangi düşünceden olursa olsun kardeşçe yaşayan insanların doğaüstü olaylarla bezenmiş, ruh ve beden üzerine felsefi söyleyişlerin yer aldığı, bedenimizin ruhumuzun önüne geçmesiyle hırslarımıza yenik düştüğümüzü, bile bile mutsuzlaştığımızı gözler önüne seren bir roman. Zamanın sorgulandığı, zamana karşı açılmış savaşın romanı. Felsefeyle yoğrulmuş, Kuantum Fiziğiyle bezenmiş bir kitap.
Ruh, beden, zihin ve aklın birbirine galip gelme savaşının, spirütüel konularla harmanlandığı bu karşılıksız aşk hikâyesinde yazar Mert Özmen, sevgi ve inançla mucizeler yaratabileceğimizi dikte ediyor. Hıristiyan bir anne ile Müslüman bir babanın çocuğu olan Aziz’in sevgi içinde büyüyüp günün birinde Mucizeler Kilisesi’nde tamamen değişen hayatının öyküsü.
Mucizeler kilisesi “Balat’taki meşhur Surp Hraştagabet kilisesi”nde tek dileği insanları mutlu etmek olan Aziz, dileği kabul olduktan sonra içindeki ışığı ve ruhunu keşfeder, insanın isteyince yapamayacağı bir şey olmadığını -deniz üstünde yürümek, zaman içinde yolculuk yapmak ve hatta uçmak gibi- anlar. Burada devreye ruh ve beden ikilemi girer. Bedenlerimiz ruhlarımızı örten giysilerden ibarettir ve eğer bedenlerimizi ön plana çıkarıp ruhlarımızı unutursak acılar ve sıkıntılar yaşarız. Oysa bizi mutluluğa götürecek olan şey çok yakınımızda, içimizdedir. Yani ruhumuzdur. İnsan, ruhunu çok iyi anlarsa, başka ruhları da görmeye çalışıp bedeninin ihtiraslarından kendini kurtarabilirse hem kendini, hem de başkalarını mutlu eder. Yeter ki görmeyi bilsin.
Geçmiş yaşamlarından birinde Giordano Bruno olduğunu öğrenen Aziz’in Mucizeler Kilisesi’ndeki tek dileği diğer insanları mutlu etmektir ve kabul de olur. Bir yandan karşılıksız bir aşkla yanan tutuşan Sevda sonunda aradığı meleği bir fotoğrafta bulur ve kendi ruh ışığını da keşfeder.
Açık açık insanlara “hey millet kendi ruhunuza yönelin, ışığınızı keşfettiğinizde mutluluğu da yakalayacaksınız” diyen bir yazar var karşımızda, ama öyle bir diyor ki felsefe kitaplarının ağır dili altında bocalamadan ne dediğini anlıyor, işin özünü kolayca kavrıyorsunuz.
Sabahın kör vaktinde bitirdiğim kitap, her gün asık suratla indiğim otobüsten engel olamadığım bir şekilde gülümseyerek inmeme neden oldu. Havayı çektim içime derin derin… Bir başka serinlik, tatlı bir yumuşaklık doldu içime, kendi ruhumdaki ışığı belki göremedim, ama o ışığın herkesin içinde olduğunu, işe giden asık suratlı insanların yüreğinde, uykusunu alamamış öğrencilerin şiş gözlerinde, taksi şoföründe, simitçide keşfedilmeyi bekleyen ışığı fark ettim. Belki de doğruydu, mutlu olmak da, mutlu etmek de elimizdeydi.
Uzun zamandır, bitirdiğim kitapların ardından çok fazla düşünmedim, beni düşünmeye itecek, araştırmaya yöneltecek kitaplar okumamıştım bu aralar. Ve en önemlisi beni kendime, ruhumun derinliklerindeki bir yerlere götürmemişlerdi. Kaldırımda durmuş gökyüzüne bakıp, havayı koklarken ve bir yandan da gülümserken tanıdık bir sesle arkamı döndüğümde uzun zamandır görmediğim bir ağabeyime rastlamış olmam, belki başka zaman beni bu kadar sevindirmezdi. Ancak kitabın da etkisiyle bütün gün gördüğüm her insana elimde olmadan sevgiyle bakıp, bulunduğum konuma, hayatımdaki herkesin varlığına, beni sevenlerin etrafımda benim koruyucu meleğim olmasına sevinip durdum. Ne kadar şanslı olduğumu düşündüm; çünkü hayatta yalnız değildim, çok sevdiğim ve beni sevdiklerinden emin olduğum insanlara sahiptim. Tüm bunları düşünmeme vesile olduğu için de kitabın yazarı Mert Özmen’e içimden teşekkür ettim. Farklı tarzda yazılmış bir üçlemenin iki kitabı olan diğer kitaplarını da alıp bir an evvel okumaya karar verdim.
Popularity: 11% [?]
Etiketler : aşk, akıl, balat, beden, dilek, felsefe, Giordano Bruno, haliç, hıristiyan, kalp, karşılıksız aşk, kitap, koruyucu meleklerin şarkısı, kuantum fiziği, müslüman, melek, mert özmen, mucizelr kilisesi, mutluluk, ruh, sevda, sevgi, Surp Hraştagabet, yürek, zihin
