Herkes Bir Parça Öğretmendir

Yaşımız ne olursa olsun, hangi meslekten olursak olalım sürekli bir şeyler öğreniriz, hayatımız boyunca yaşadıklarımız bize yeni yeni tecrübeler katar. Bazen kardeşimizden, bazen eşimizden dostumuzdan bazen de arkadaşlarmızdan öğreniriz. Ama öğrenme, yeni bilgiler edinme isteği biz farkında olmasak da daima içimizde vardır.

Ä°lerleyen yaşımızda öğrencilik hayatımızdakinin aksine gönüllü öğreniriz bazı ÅŸeyleri. Öğrenciyken zorunlu tutulan dersler ne kadar can sıkıcıysa, ilerleyen yıllarda o kadar zevkli hale gelir. Bir arkadaÅŸ toplantısında duyduÄŸumuz bir isim, bizim detaylı bir araÅŸtırma yapmamıza, otobüste giderken yanımızda oturan birinin okuduÄŸu bir kitap, bir an evvel onu temin edip okumak istememize neden olabilir. Bir ÅŸiirden alınma replik, ÅŸiir okumamıza sebeptir. Bu yüzdendir ki herkes bir parça öğretmendir ve belki de her öğretmen zaman zaman bir öğrenci…

Bugün Öğretmenler Günü’ydü. Öğretmenler günü hakkındaki tarihçeden, bugünün anlam ve öneminden bahsetmeyeceÄŸim. Hatta öğretmenlerin bir güne sığdırılmış bir sevgi ve yapmacık bir ilgiyle anılmasının manasızlığından da bahsetmek niyetinde deÄŸilim. Günümüzde öğretmenlik mesleÄŸinin kutsallığının yok oluÅŸu ve gereken deÄŸerin verilmeyiÅŸinden, eÄŸitimsiz kalan toplumların baÅŸkalarının kuklası olacağından da…

Yalnız içimi acıtan, bir öğretmen olarak beni üzen bir ÅŸey var ki deÄŸinmeden geçemeyeceÄŸim. BaÅŸbakanlık Kamu Görevlileri Etik Kurulu’nun yayınladığı bir genelge, sanırım sadece beni deÄŸil birçok öğretmeni kızdırdı. Genelgede yer alan öğretmenlerin pahalı hediye almamaları ile ilgili yazının, öğretmenlere imza karşılığında duyurulacağı açıklandı. Bu açıklama ile birlikte birçok meslekdaşımın canı bir hayli sıkıldı. Yıllardır inceden inceye yürütülen çalışmalar zaten mesleÄŸin ulviyetine yeteri kadar zarar vermiÅŸken, böyle bir genelge yayınlamak, üstelik imza karşılığında bunu öğretmenlere duyurmak da neyin nesiydi ÅŸimdi… Etik Kurul’un yaptığı ÅŸey ne kadar etikti?!

10 yıllık öğretmenlik hayatım boyunca neredeyse çiçekten baÅŸka hiçbir hediye almadığımı söyleyebilirim. Öğrencilerimin kendi yaptığı, el emeÄŸi, maddi deÄŸeri olmayan, ancak hayatım boyunca aldığım en pahalı hediyelerden bile daha kıymetli olan birkaç hediyeyi saymazsam tabii… Bu genelgeyi yayınlayan insanlar bizleri ne sanıyorlar, çok merak ediyorum. Paragöz, baÅŸkalarından alacağı hediyelerle yolunu bulacak ve belki de bu hediyeler sayesinde çocukları geçirip ya da almadıkları hediyler için yine onları sınıfta bırakacak, duyguları alınmış insan müsfetteleri mi?

Eğer bu kadar maddiyatçi olsaydık öğretmenlik yapar mıydık? Günümüzde öğretmenlerin ne kadar maaş aldığını ve bu maaşın haricinde yol, yemek vs. gibi hiçbir yan ödemelerinin olmadığını, saat başına ödenen ve ekstra gelir gibi gösterilen ders ücretinin üç kuruş olduğunu burada söylememe gerek yok sanırım.

Bu anlamlı günü zedeleyen yazı ve zaman zaman yapılan, mesleÄŸi ayaklar altına almaya çalışan bazı açıklamalar kimi insanları etkileyip, yaptığım iÅŸin öneminin gözlerinde yitmesine neden olabilir. Ancak benim için önemli olan tek ÅŸey öğrencilerimin gözlerindeki ışık, aradan yıllar geçmesine raÄŸmen rastaladığımda bana içten sarılmaları, unutmayıp bir maille dahi beni sevdiklerini ve özlediklerini söylemeleri; fakat her ÅŸeyden öte bir parça katkımla olmuÅŸ olsa bile elde ettikleri baÅŸarılar ve duyarlılıklarından hiçbir ÅŸey kaybetmeyecek insanlar haline gelmeleri…

Tüm bu serzeniÅŸlerle birlikte yazımın başında da belirttiÄŸim üzere benim gözümde herkes bir parça öğretmendir, yaÅŸ ve sınıf gözetmeden bunu tüm kalbimle inanarak söylüyorum. Bu yüzden de tüm Türk halkının öğretmenler gününü yürekten kutluyorum…

Popularity: 9% [?]