Dostlar İyidir!!!

Zaman en büyük katil, hem de dostlukların katili. Her gün yarına ertelediğimiz telefon görüşmeleri, ertelenen buluşmalar, “günler çuvala mı girdi?” düşüncesi… Dostlarımızı her gün biraz daha öteliyoruz. Ama biraz daha yalnız, biraz daha duygusuz oluyoruz. Daha az kahkaha atıyor, daha sık ağlıyoruz. Yüreğimizin betonlaşmasının sebebinin onlardan ayrı kaldığımız günler olduğunu düşünmüyoruz.
Bugün yorgundum, peki yarın daha mı az yorgun olacağım? Parmaklarım telefonun tuşlarını çevirmek için daha mı istekli olacak? Yıllardır sesini bile duymadığım; ancak adı geçtiğinde “en iyi dostlarımdan biri” diye bahsettiklerim de aynı şeyi düşünüyorlar mı benim için? Yoksa adımı unuttular mı?
Vefasızlık içimi kavurdu bugün… Beşiktaş iskelesinde yankılanan tiz sesler bugün kulaklarımı yumrukladı. Dalgaların sesine karışan gençlik heyecanıyla söylenmiş şarkılar bir bir hatırlattı kendini. Üstelik bir şarkı ve iki paragraflık yazı sebep oldu tüm bunlara.
Hâlâ dostum demeye çekinmediğim, yerini muhafaza eden birinin yazısına iliştirdiği bir şarkı, vapur düdüklerine, motor seslerine, köfte kokularına, çingenelerin sattığı kağıt mendillerin arasına sıkışan anılara götürdü işte.
Evet dostlar iyidir, sessizce söylemiyorum ben. Çığlık çığlığa, damarlarımı patlatırcasına söylüyorum. Hatta siz de söyleyin, “Dostlar iyidir” diye bağırın. Ama bir yandan da Yasmin Levy‘nin sesinden Adio Kerida‘yı dinleyin…
Sonra ne mi olur? Belki de uzun süredir aramadığınız dostlarınızı arar, bir an evvel gözlerinin içine bakmak için bir fırsat yaratırsınız, zamanın sizi aldatmasına izin vermeden…
Popularity: 5% [?]
Etiketler : adio kerida, şarkı, beşiktaş, beşiktaş sahili, dinle, dost, dostlar, eski şarkılar, eski dostlar, gençlik, iskele, müzik, motor, telefon, vapur, vefasızlık, yasmin levy

































nikon
" 28 Mayıs 2009, Perşembe "
Arkadaşlık İbadettir…
İbadetin ne olduğunu bilmeyenlerin bu sözümü anlamalarını beklemem. Arkadaşlığın da Allah yolunda bir nevi ibadet olduğuna inanıyorum.
İçinde aldatma olmayan, sadakatsizlikle kirletilmeyen, saygı ve sevginin tükenmediği candan arkadaşlığın, gerçek dostluğun ben, bir ibadet olduğundan hiç şüphem yok. Şems ve Mevlana gibi mesela. Aralarındaki arkadaşlık kıskanılacak kadarmış. Kıskanmışlar da. Sonra!… Şems-i Tebriz Hacı Bektaş-ı Veli’nin huzuruna başını koltuğunun altına koyarak gitmek zorunda kalmış. İnsanlar arkadaşlığı bile kıskanacak bir haleti ruhuye içerisindeler.
Bazen, şehirler arası yolda yanımdan geçip giden otobüsün gidenleri anımsatmasında, bazen bir uçağın gökyüzünde bıraktığı uzun beyaz çizgisinde, gittiğim için çok sevdiğim insanların içinde beni çizmiş olabilecek arkadaşları bir daha görememe üzüntü nöbetlerinde, uzak kaldığım arkadaşlarım, dostlarım aklıma gelir.
Dediğin gibi; Arkadaşlık (Dostluk) iyidir…
“Arkadaşlık İbadettir” konusunda bir kaç denemem vardı. Bir tanesini esinimler’e koyarım belki.