Dört Duvar Kasabasından Çıkış

zuzu bu yazıyı " 2 Ocak 2009, Cuma" tarihinde yazmış. | Popularity: 9% [?]

Farkında değiliz; boğazımıza geçirilecek giyotini her gün kendi ellerimizle bileyliyoruz, her gün azar azar zehir zerkediyoruz vücudumuza. Sanmayın ki sigaranın zararlarından, sağlıksız beslenmenin olumsuz etkilerinden ya da vücudumuzdaki kiloların zararlarından bahsedeceğim. Hayır, bunların hiçbiri değil bizi yavaş yavaş öldüren, işkence ile sona yaklaştıran.

En büyük işkence yalnızlık, en büyük zehirse sevgisizlik. Hayatımızın asıl amacının karın doyurmak haline geldiği şu günlerde, en önemli ihtiyacımızı unuttuk, vücuda en çok gereken besini vermiyoruz. Dostlarımız, sevdiklerimiz artık yok denecek kadar az ya da yüzeysel merhabalaşmaları dostluk sanıyoruz. Yavaş yavaş zehirlendiğimizin farkında olmadan, siyanürü dayıyoruz vücudumuza. Doz aşımından ölmezsek, azar azar tükeneceğiz. Prospektüsü okumadan, doktora danışmadan aldığımız bu yanlış ilacın adı, her eczanede farklı bir isimle satılıyor; fakat muhteviyatı aynı. Birbirinin muadili olan bu fare zehiri kıvamındaki ilaçların bazılarının adları şöyle ve günlük doz oranları ise ilaca göre değişiyor: “Yeni yılı mail atarak kutlayayım”, “Bugün halim yok görüşmeyelim”, “Sesini duymak yerine mesaj çekeyim”, “Banane doğum günüyse, o benimkine geldi mi”, “Param yok dışarı çıkamam”, “Çalışıyorum,  yoğunum”, “Bayramdan bayrama annemi görsem yeter”, “Kontörüm yok arayamam”, “Hava soğuk  haftaya görüşürüz”, “Sanki sen çok arıyorsun”, “Seni seviyorum; ama olmuyor”, “Aman, derdim başımdan aşkın”…

Reçetesiz satın aldığımız bu ilaçların doz aşımı da var elbet; ama çoğu zaman doz aşımına gerek kalmadan tahtalı köyü boyluyoruz ya da tahtalı köy yerine “dört duvar kasabası”nda kendimizi ölüme terk ediyoruz. Üstelik bu ilaçların hepsini kullanmaya da gerek yok, birkaçını kullandığınızda da aynı etkiyi yaratıyor ve bağımlılık da yapıyor. Bizim insanımız doktora gitmeden kafasına göre ilaç almaya bayılır, herkes bir parça kendi kendinin doktorudur. Ancak kendimizi ve çevremizdeki insanları tedavi etmek için doktorluğa soyunurken, kendi kendimizin cellatı olduğumuzu farkedemiyoruz bile. Şimdi ne yapmak lazım? Ecza dolabındaki bütün ilaçları bir bir kontrol edip, iyi bir temizlik yapmak en akıllıcası.

Yeni yılın ilk günlerinde dolabımızdan ilk atacağımız ilaç da “Yeni yılı mail atarak kutlayayım” olsun; onun yerine belki yine doktora danışmadan alınmış başka ilacı koyalım dolaba; adını da “Yeni yılını yüzyüze kutlayayım” koyalım.

Popularity: 9% [?]

Etiketler : cellat, dört duvar kasabası, doktor, dostluk, giyotin, ilaç, mail, mesaj, muadil, prospektüs, reçete, sevgi, sevgisizlik, tahtalı köy, telefon, yeni yıl