Bugün Kutlayalım, Yarın Döveriz
Bazı şeyleri senede bir kere hatırlamak, bu konuda ahkamlar kesip bu değerlerden dem vurmak çok kolay… Her yıl 8 Mart’ta ezilen, şiddet gören, aile içi tecavüze uğrayan, töre cinayetinde hayatları sönen kadınları anmak; okutulmayan kız çocuklarından bahsetmek bu konuda bir şeyler yapmak anlamına gelmiyor.
Bütün bir sene boyunca tüm bu içler acısı olaylara seyirci kaldıktan sonra, sadece bir gün yaşananların önemini kavramak, bu konularda çıkıp sağda solda konuşmaktansa hiç konuşmamak daha iyi diye düşünüyorum.
Aslında 8 Mart’ı fırsat bilip de bu konuyla ilgili bir şeyler yazma niyetinde değildim. Ancak çalıştığım okulda bu konuyla ilgili bir etkinlik yapmaya niyetlendim. Belki de bir ilk olacak olan bu etkinlikte 1923′ten günümüze başarılı Türk kadınları ile ilgili ufak bir sergi açmak için döküman toplayayım dedim. Ancak gördüklerim karşısında, zaten bildiğim şeylerdi, konsepti biraz değiştirmeye karar verdim. Şiddet gören kadınların resimlerine ve hikayelerine de yer vermek iyi olur, diye düşündüm.
Karşıma çıkan resimler ve hikayeler o kadar içler acısı ki, burada hangi birine yer vereceğimi dahi bilmiyorum. Söz dinlemedikleri(!) için yüzlerine kezzap dökülen Pakistanlı kadınlardan mı, yıllarca babasının tacizlerine ses çıkaramayan küçük yaştaki kızlardan mı, kendi eşi tarafından zorla başkalarına peş keş çekilen kadınlardan mı, iş yerinde patronu ya da müdürü tarafından taciz edilen kadınlardan mı, yoksa kendi rızası dışında tecavüze uğradığı için aile fertleri tarafından ölüm fermanı çıkarılan Anadolu kadınlarından mı bahsedeyim? Bunların her birine değinmeye kalksam, sayfalarca yazı yazmam gerekir, ne bunu okuyacak insan olur, ne de bende yazmaya takat kalır…
Ancak birkaç araştırmadan bahsedebilirim; örneğin Türkiye’nin dünyada kadına şiddet uygulayan birinci ülke olduğunu biliyor muydunuz? Dünya İzleme Enstitüsü’nün raporunu göre Türkiye’de her 100 kadının 58′i şiddet görüyor, ayrıca eşitlikte 117 ülke arasında yerimiz 111. sırada. Yine yapılan araştırmalar göstermiş ki, Türkiye Ortadoğu ülkeleri arasında kadına en fazla şiddet uygulayan ülke imiş.
Baskıcı rejimi ile bildiğimiz İran’da bile kadınların siyasi hayatta Türkiye’ye göre daha aktif oldukları yine aynı enstitünün araştırmalarında yer alıyor.
Bugün dini bile sadece kadın üzerinden tartışan bir ülkenin insanlarıyız, yalnızca kadının başını kapamasıyla dindar olacağını sanan insanların arasında yaşıyoruz. Hâlâ erkek çocuk sevdasında olan, eşi kız çocuk doğurdukça kinlenip, sebebini hep kadında arayan nice insan var. Kızlarını erken yaşta evlendirip, namusuyla evinin kadını olması için çabalayan, okuyunca, çalışınca, kendi ayakları üzerinde durunca kötü yola sapacağından korkan babalar, iş yerinde amirinin kadın olmasına tahammül edemeyen erkekler var.
Ancak sakın ola ki bu yazıyla birlikte erkek düşmanlığı yaptığımı sanmayın, burada anlatmak istediklerim bu kafa yapısına sahip olan erkekler elbette. Sadece erkekler değil bu konuda suçlu, bütün bu olanlara ses çıkarmayan, kendini geliştirmek ve eğitmek adına hiçbir şey yapmayan, üretmeyen, kadın programlarından ve dizilerden başka bir şey seyretmeyip, bir günden diğerine koşan, ellerinde örgüleriyle akşam ne yemek yapacağını düşünen bir kadını birey olarak kabul etmek elbette zor. Üstelik tüm bunları haklı çıkartacak söylemlerde bulunan, erkek egemenliğini savunan nice kadınlar da var.
Yapılacak şey belli, her zamanki gibi konu yine eğitime geliyor, üstelik bahsettiğim eğitim sadece okul okumakla da ilgili değil. İnsanın kendini geliştirmesinin, cehaletten kurtarmasının bin bir yolu var elbet, bunun başında da insanın kendini eğitmesini istemesi geliyor. Boşvererek, “aman canım böyle gelmiş böyle gider” diyerek hiçbir şeyi değiştiremeyiz. Dünya ilerledikçe biz yerimizde saymaya devam ederiz, hatta gerileriz de…
Popularity: 8% [?]
Etiketler : 8 mart, araştırma, şiddet, dünyada kadın, eğitim, iran, kadınlar, kadınlar günü, pakistan, Türkiye'de kadın
