12 Eylül Gerçeğiyle Yüzleşmek
Küçüktüm, bütün aile evde oturmuştuk… Camdan dışarı baktığımda sokaklarda askerden başka kimsenin olmadığını gördüm. İçim ürpermişti. Evdeki sessizliği, radyo ve televizyondaki ruhsuz açıklamayı; annemin, o zamanlar yeni yetişen bir genç olan ağabeyimin yüzüne bakarak anlamaya çalışıyordum. Havanın nedense kapkara olduğunu, güneşsiz ve iç karartıcı olduğunu hatırlarım her seferinde; gerçekten öyle miydi bilmiyorum. Ancak bugün bildiğim karanlık bir dönem olduğu ve hâlâ aydınlatılmadığıdır.
12 Eylül darbecilerinin yıllarca ülkeyi kurtaran, muzaffer insanlar olarak gösterilip, darbecilerin başının bugün bile çocuklara evde resimler yapan sevimli(!) Evren Dede olarak tanıtılması karanlığın dağılmasını sağlamıyor. Darbe günlerinde ve sonrasındaki işkencelerin, ölümlerin üzeri örtülerek yaşananların unutulacağını, sahte samimiyetsiz anayasa iyileştirmeleri söylemleriyle aydınlığa kavuşulacağını sananlar halktan çok kendilerini kandırmış olabilirler ancak… Yapılacak en güzel şey darbenin her yönüyle açığa çıkarılması, beyaz yastık kılıflarının içine doldurulmuş acı gerçeklerin ortaya dökülmesidir. Filmlerle, afiş ve reklamlarla, ciddi haber programlarıyla anlatılmalı; yaşanan ve yaşatılan acılardan dersler çıkarılmalıdır.
Bizim vergilerimizle yıllarca Bodrum’da keyif sürerek resim yapan, yaşı küçük çocukları yaşını büyüterek idam ettiren Kenan Evren’in aslında bir kahraman değil, işkenceciden başka biri olmadığını; bugünkü Korku Cumhuriyeti’nin en büyük mimarı olduğunu anlamalı ve anlatmalıdır.
Bugün 12 Eylül, darbenin üzerinden tam 20 yıl geçti, darbecilerle yüzleşmenin vakti geldi de geçiyor… Sıradan bir iki sözle geçiştirilip, yaşamımıza kaldığımızdan yerden devam ettiğimizi sanarak, sahte söylemlerin ardına gizlenme zamanı değil… Geçmişin üzerini örterek aydınlık geleceğe ulaşılamaz. Buğulu camlar ardından, sahte gövde gösterisi yapanları izlemek yerine tüm perdeleri açma zamanı…
Popularity: 1% [?]
Etiketler : 12 eylül, 80 darbesi, darbe, karanlık, kenan evren
nikon
" 29 Eylül 2009, Salı "
Ülkemizin bugünkü durumundan alt resimdeki sırtı dönük olan ressam paşa sorumludur. Millete bakacak yüzü olmadığından poposu dönük oturmuş belli.
Türk milleti içinden çok iyi askerler çıkmıştır. O askerler yeni devlet kurmakta öncülük etmiştir. Bu poposu dönük oturan paşa ise yaptığı darbeden sonra ülkesini yirmi yıl sonra kaosa kadar getirmiştir. Bu da bir başarı netekim?
12 Eylül darbesi olduğunda 15 yaşında lise öğrencisiydim. Gece yarısı elinde silahlı askerlerin ev araması için uyandırıldığımızda darbenin yapıldığını öğrendik. O sabah, bir Tank’a ilk defa bu kadar yaklaşmıştım. Evimizin tam karşısında namlusu bize dönük yüz-yüzelli metre kadar ilerimizde duruyordu. Bir hafta kadar orada durdu. Namlusu hep bize dönüktü. Sonra okuduğum okulun tam önünde de vardı aynı savaş aracından. Onunda namlusu okulumuza yönelikti. Belki de bana öyle geldi. Sonra gittiler…
İleriki günlerde gelmediler. Sonra tank resimleri çizmeye başladım. Aklımdan hiç gitmiyordu. Bir daha gelsin istedim hep ülkede olup bitenlerden habersiz. Gelmediler. Ama ben hep tank çizmeye devam ettim. Benim tanklarım varken gelmek istemediler…
nikon