Yoğun bir yıldı benim için, bütün bir sene boyunca hastlanmamak, iki sene üstüste kol ve bacak kırıklarıyla uğraştıktan sonra bu seneyi kırıksız atlatmak adına çok dikkat ettim. Sonunda sağ salim bir eğitim-öğretim yılını daha geride bıraktım.
Öğretmenliğe başladığım gün çok yakın gibi; ancak tam 11 seneyi geride bıraktığımı farkettim bugün. 11 yılda sayısını hatırlamadığım öğrencim oldu, [...]
Son zamanlarda şiddet içerikli haberler izlemeye alıştık demeyeceğim, çünkü şiddete alışmak niyetinde değilim. Ancak ne yazık ki bir şiddet ülkesi haline geldik.
Bireysel şiddet haberleri her gün ağzımızı açık bırakıyor. İzlerken gözlerimize inanamıyoruz. Küçücük bebeğini boğazlayarak öldüren anneye, üç yaşındaki çocuğunun önünde eski karısını öldüren ve cesetle çocuğu başbaşa bırakıp giden babaya, küçük yaştaki çocuklara tecavüz [...]
Devlet işlerine akıl sır ermez, hikmetinden sual olunmaz!.. Bir zamanlar devlet övünç madalyası ile onurlandırılan bir gazinin, şimdi terörist damgası yemesi kadar ürkütücü, bir o kadar da akıl almaz bir olay ancak bizim ülkemizde yaşanır herhalde…
1994 yılında Şırnak’ın Silopi ilçesinde PKK ile girilen çatışmada şarapnel parçası isabet eden ve bir gözü kör olan, Üsteğmen Serdar [...]
En çok sevdiğiniz çoğu zaman sizi hiç sevmeyendir. En sevmediğiniz de sizi en çok seven… Yalnızlıktır insanı en çok seven, ama bu sevgisinin karşılığını pek de göremez. İtilir, kakılır, nefret edilir; ondan kurtulmak istenir. Kimine göre yüzsüzdür gitmek istemez her acıtıcı söze rağmen, eşikte bekler durur, yanınıza sokulmak için fırsat kollar.
Kimileri de sadece ihtiyaç duyduklarında [...]
Bir gün dünya yok olacaksa eğer, sorumlusu ne hep hayalini kurduğumuz uzaylı istilaları olacak, ne de kader kısmet meseleleri… Hep birlikte el ele verip biz insanlar kendi sonumuzu hazırlıyoruz. Hem de çok çirkin bir bitiş olacak bu…
Beni sakın karamsar ya da bugün tersinden kalkmış olarak düşünmeyin; ancak gözlerimizi açıp etrafımıza dikkatlice baktığımızda göreceğimiz karanlık gerçekler [...]
Ölümüze sahip çıktığımız kadar dirimize de sahip çıksak bizden iyisi olmayacak. Hayattayken yerden yere vurduklarımızı ölünce kıymetli yapıyoruz. Hatta bazen vatandaşlıktan çıkarıp sürdürüyor, idam ediyor; sonra da itibarını geri veriyoruz ya da verdiğimizi sanıyoruz. Aslında kimin itibarını geri veriyoruz, tartışılır. Belki de tek düşündüğümüz kendi itibarımızı geri kazanmak, çoğu zaman yaptığımız gibi başka birilerinin üzerinden [...]
Zaman en büyük katil, hem de dostlukların katili. Her gün yarına ertelediğimiz telefon görüşmeleri, ertelenen buluşmalar, “günler çuvala mı girdi?” düşüncesi… Dostlarımızı her gün biraz daha öteliyoruz. Ama biraz daha yalnız, biraz daha duygusuz oluyoruz. Daha az kahkaha atıyor, daha sık ağlıyoruz. Yüreğimizin betonlaşmasının sebebinin onlardan ayrı kaldığımız günler olduğunu düşünmüyoruz.
Bugün yorgundum, peki yarın daha [...]
Öğrenciyken çok kompozisyon yazdım. Öğretmenlerimiz sayesinde bütün atasözlerinin ve özdeyişlerin altından girdim üstünden çıktım. “Damlaya damlaya göl olur”dan tutun da, “Bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim”e kadar hepsini yaladım yuttum.
Çocuk aklımla en sevdiğim kompozisyon yazma şekli verilen bir konu ile ilgili ansiklopedik bilgi toplamak ya da bir kelime ile ilgili bir yazı yazılacaksa sözlükten [...]
Hayat insanları yorar, zaman zaman yaşadıklarınız sizin için bir yıkım olabilir; bir daha gülemeyeceğinizi her şeyin boş olduğunu düşünebilirsiniz. Hatta ölümü çare olarak görüp belki de teşebbüs edersiniz bu dünyadan gitmeye. Nemrut’un tepesinden güneşin battığını izlemiştiniz, bir daha doğmayacağını da sanmıştınız; şimdi ise doğuşunu bir yerlerde görmeyi dilersiniz, hatta en güzelini görmüşsünüzdür.
Kışlar geçer, ardından bahar [...]
